Κονσίλερ

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν διάφορα καλλυντικά ήδη περίπου από το 3100 π.Χ. Την προσοχή τους τραβούσαν κυρίως τα μάτια, οι βλεφαρίδες και τα φρύδια. Στο πρόσωπο άπλωναν έλαια για να αποτρέψουν την εμφάνιση ρυτίδων. Το μακιγιάζ ήταν συνηθισμένο για γυναίκες, άνδρες και παιδιά. 

Στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, οι γυναίκες επιθυμούσαν ένα πολύ λευκό πρόσωπο και γι’ αυτό άπλωναν πάνω του εξαιρετικά δηλητηριώδη πούδρα με μόλυβδο… Στον Μεσαίωνα, το μακιγιάζ σχεδόν ξεχάστηκε. Έγινε προσιτό στον απλό κόσμο μόλις τον 18ο αιώνα, ενώ τον επόμενο άρχισε να αναπτύσσεται το γκλάμουρ στιλ.

Η εφεύρεση της φωτογραφίας και η μετέπειτα ανάπτυξη του κινηματογράφου απαιτούσαν πλέον πιο επιμελημένο μακιγιάζ. Τη δεκαετία του 1930 κυκλοφόρησε το προϊόν κάλυψης Covermark, δημιούργημα της Αμερικανίδας Lydia O'Leary. Έτσι ξεκίνησε η ιστορία των κονσίλερ, τα οποία οι μάρκες εξέλιξαν σταδιακά σε αμέτρητες παραλλαγές.

Αξίζει να σταθούμε στην ιστορία της Lydia. Την απασχολούσε μια μεγάλη κοκκινίλα στο πρόσωπό της. Μια μέρα ζωγράφιζε ίριδες στον κήπο, όταν μια σταγόνα μαύρης μπογιάς λέρωσε τον πίνακα. Για να διορθώσει το λάθος, την κάλυψε αμέσως με άλλο χρώμα. Από εκεί μέχρι την ιδέα του κονσίλερ προσώπου απέμενε μόνο ένα βήμα.

Σήμερα στο προσκήνιο βρίσκεται η ανεπιτήδευτη όψη, το λεγόμενο «γυμνό» μακιγιάζ, με το οποίο ταιριάζουν και οι μπεζ και μπρονζέ αποχρώσεις των κονσίλερ γενικής χρήσης. Χάρη στη μεγάλη ποικιλία προϊόντων μακιγιάζ, οι γυναίκες μπορούν να είναι ο εαυτός τους χωρίς να ακολουθούν τις επιταγές της μόδας.